GHG Protocol en scope 1, 2 en 3 uitgelegd

Wie start met carbon accounting krijgt al snel te maken met scope 1, 2 en 3. Deze indeling komt uit het Greenhouse Gas Protocol (GHG Protocol) en helpt organisaties om hun CO₂-uitstoot overzichtelijk en vergelijkbaar te rapporteren. Maar wat betekenen die scopes precies? En waarom zijn ze zo belangrijk? Hieronder leg ik het voor je uit.

Waarom werken we met scopes?

Deze indeling in scopes maakt duidelijk waar emissies ontstaan, in hoeverre de organisatie directe invloed heeft op de emissies en welke data nodig zijn om emissies te berekenen. Door deze structuur voorkom je dat uitstoot dubbel wordt geteld en ontstaat een helder totaalbeeld van de carbon footprint.

Scope 1: directe emissies

Scope 1 omvat alle directe emissies uit bronnen die eigendom zijn van of worden beheerd door de organisatie. Denk hierbij aan:

• brandstofverbruik van eigen voertuigen
• emissies van machines of installaties
• gasverbruik voor eigen verwarmingssystemen

Deze emissies zijn vaak relatief goed te meten, omdat de data binnen de organisatie beschikbaar is.

Scope 2: indirecte emissies van ingekochte energie

Scope 2 gaat over de uitstoot die ontstaat bij de productie van energie die de organisatie inkoopt, bijvoorbeeld:

• elektriciteit voor kantoren en productielocaties
• warmte of koeling van een warmtenet

Hoewel deze emissies niet op de eigen locatie plaatsvinden, zijn ze wel direct gekoppeld aan het energieverbruik van de organisatie.

Scope 3: overige indirecte emissies in de keten

Scope 3 is meestal het grootste en meest complexe onderdeel van de carbon footprint. Het gaat om emissies die het gevolg zijn van activiteiten van de organisatie, maar die plaatsvinden bij andere partijen. Voorbeelden zijn:

• ingekochte goederen en diensten
• transport en logistiek door derden
• woon-werkverkeer
• afvalverwerking

Welke scope 3-categorieën voor jou organisatie relevant zijn, verschilt per organisatie. Dit bepaal je op basis van onder andere uitgaven, volumes, risico’s en invloed.

Waarom scope 3 steeds belangrijker wordt

Juist in scope 3 zit vaak het grootste reductiepotentieel. Tegelijkertijd is dit ook het deel waar data lastiger te verkrijgen zijn. Toch vragen regelgeving, klanten en ketenpartners steeds vaker om inzicht in deze emissies.

Conclusie

Scope 1, 2 en 3 in het GHG Protocol vormen samen het fundament van carbon accounting. Door ze goed te begrijpen en slim af te bakenen, leg je een stevige basis voor een betrouwbare carbon footprint.

Heb jij hulp nodig bij het bepalen van jouw scopes of scope 3-categoriën? Neem dan contact met me op. Ik denk graag met je mee.

Lees ook:
Waarom inzicht in CO₂-uitstoot de sleutel is tot kostenbesparing | CROP accountants & adviseurs
Carbon accounting of carbon footprint? | CROP accountants & adviseurs